Ενώ οι Ιταλοί παραγωγοί ελαιολάδου παραπονιούνται για το γεγονός ότι δεν φτάνουν τα αιτήματα αγοράς (υπάρχει σχεδόν 90% περισσότερο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο σε απόθεμα σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι) και για το γεγονός ότι οι τιμές παραμένουν χαμηλές, η κατάσταση σίγουρα δεν είναι καλύτερη στην Ισπανία. Μάλιστα, εδώ συμβαίνει. ένα παράδοξο: η παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί, Οι πωλήσεις πηγαίνουν καλά (πάνω από το 60% των 300 εκατομμυρίων τόνων έχουν ήδη πωληθεί), αλλά οι τιμές παραμένουν κολλημένες στα 4 ευρώ ανά λίτρο..
Το αναδεικνύει Olimerca η οποία αναφέρει τις σκέψεις διαφόρων ισπανικών γεωργικών οργανώσεων, οι οποίες καταγγέλλουν ένα στασιμότητα τιμών, παρά το πλαίσιο μειωμένης προσφοράς και υψηλής ζήτησης, ένα σενάριο που, σύμφωνα με την οικονομική θεωρία, θα πρέπει να προκαλέσει αύξηση των τιμών.
Οι γεωργικές οργανώσεις συμφωνούν στη διάγνωση: η αγορά λειτουργεί με βάση τον όγκο, αλλά αποτυγχάνει όσον αφορά την αμοιβή των παραγωγών. Το αυξανόμενο κόστος - λιπάσματα, ενέργεια και φυτοφάρμακα - σε συνδυασμό με κλιματικούς παράγοντες όπως οι έντονες βροχοπτώσεις που προκάλεσαν την πτώση των ελιών στο έδαφος, έχουν αυξήσει σημαντικά το κόστος συγκομιδής.
Υπό το πρίσμα αυτών των δεδομένων, Χεσούς Κόζαρ, Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Μικροκαλλιεργητών της Ανδαλουσίας, δήλωσε ικανοποιημένος με την τάση της αγοράς, σημειώνοντας ότι «Η χαμηλότερη παραγωγή είναι εμφανής και παρατηρούμε ότι οι πωλήσεις συνεχίζουν να διατηρούνται»Ωστόσο, παραδέχτηκε ότι «Είναι λυπηρό να διαπιστώνουμε, για άλλη μια φορά, ότι οι τιμές παραγωγού δεν ανακάμπτουν και παραμένουν περίπου τέσσερα ευρώ, κάτω από το κόστος παραγωγής σε παραδοσιακούς ελαιώνες»..
Για τον σύλλογο, το μάρκετινγκ «καταδεικνύει τη δύναμη της αγοράς και την καλή απόδοση της κατανάλωσης, αλλά δεν μεταφράζεται σε αύξηση των τιμών στην πηγή», τα οποία παραμένουν περίπου 4 ευρώ ανά λίτρο, σημαντικά χαμηλότερο από το κόστος παραγωγής σε παραδοσιακούς ελαιώνες σε ένα πλαίσιο που δείχνει υψηλό ποσοστό πωλήσεων: 746.251 τόνοι, 3,5% περισσότεροι από την περασμένη σεζόν.
Ως εκ τούτου, «Αν τηρήσουμε τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης, οι τιμές πρέπει να αυξηθούν. Ζητάμε μόνο να καταβάλλεται στους ελαιοκαλλιεργητές μια κερδοφόρα τιμή που να καλύπτει το κόστος παραγωγής και να επιτρέπει στα αγροκτήματά μας να κερδίζουν τα προς το ζην.», κατέληξε ο Γενικός Γραμματέας.
