Παγιδευμένος από ζέστη και ξηρασία, Καλλιέργεια ελιάς στα βορειοανατολικά διατηρεί τη θέση του, χάρη στην εξαιρετική ανθοφορία και την αρκετή καρπόδεση. Ένζο Γκαμπίν (στη φωτογραφία), υπό τη διεύθυνση της Aipo, της διαπεριφερειακής ένωσης παραγωγών ελαιολάδου με 6 χιλιάδες παραγωγούς και 51 ελαιοτριβεία, προσπαθήστε να συνοψίσετε:
"Οι ελιές δεν λείπουν – εξηγεί – αλλά μπορείς να νιώσεις τη ζημιά λόγω της έλλειψης νερού. Μετά από μια χρονιά όπως πέρυσι όπου ουσιαστικά δεν κάναμε συγκομιδή, Αυτή θα έπρεπε να ήταν μια δυνατή χρονιά. Αλλά θα πρέπει να συμβιβαστούμε με χαμηλότερη από την αναμενόμενη παραγωγή.Φυσικά, η σεζόν είναι πολύ μεγάλη, οι δρύπες προς το παρόν δεν υπερβαίνουν 10 mm και έχουμε εμπιστοσύνη ότι μπορούν να παραμείνουν στο εργοστάσιο, ίσως υποστηριζόμενοι από μια βροχή που λένε ότι μπορεί να φτάσει στο τέλος της εβδομάδας, αν και εκτός από την ξηρασία εδώ έχουμε έναν συνεχή άνεμο που σίγουρα δεν βοηθάει».
Καλύμματα άρδευσης σε Βένετο περίπου το 17% της περιφερειακής έκτασης καλλιέργειας ελιάς που είναι 5 χιλιάδες εκτάρια, το ίδιο ποσοστό λίγο πολύ ίδιο σε Friuli Venezia Giulia πού βρίσκονται τα εκτάρια 450, καθώς Τρεντίνο όλα μπορούν να θεωρηθούν αρδευόμενα 400 εκτάρια παρόν.
Το Άιπο υποστηρίζει τα μέλη του με έγκαιρα δελτία, συμπεριλαμβανομένων βίντεο, για τα οποία ο Enzo Gambin έχει αναλάβει τον ρόλο του ομιλητή: «Δίνουμε συμβουλές αυτές τις μέρες» μια γενική παρέμβαση καθαρισμού κατά των σκώρων, των μικρών εντόμων και των παρασίτων κάτι που θα μπορούσε επίσης να έχει θετικό αντίκτυπο ενάντια στην πρώτη γενιά της μύγαςΓια την τελευταία πτυχή, παρακολουθούμε τους ελαιώνες, ελπίζοντας ότι η θερμότητα και οι επιπτώσεις του γενικού καθαρισμού μπορούν να μας σώσουν από περαιτέρω παρεμβάσεις.
di
