Ξεκινώντας από την Τοσκάνη, η χοληδόχος κύστη Έφτασε επίσης στο Λιγουριανό Λεβάντε και απειλεί την παραγωγή του ελαιοκομικού τομέα και σε αυτό το μέρος της κεντρικής-βορειοδυτικής Ιταλίας. «Η κουνάβια - διαβάζουμε σε ένα σημείωμα από Marco Lucchi και Paolo Campocci, πρόεδρος και διευθυντής της Coldiretti La Spezia – είναι μια ανεξέλεγκτη ασθένεια, την οποία οι ελαιοκαλλιεργητές στη Λα Σπέτσια καταπολεμούν εδώ και τρία χρόνια ασταμάτητα και, δυστυχώς, χωρίς αποτελέσματα. Φέτος οι ζημιές πρέπει ακόμη να διερευνηθούν σε ποσοστά, καθώς βασίζονται στην πραγματική πρόοδο της ελαιοκαλλιέργειας, αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: αν και οι εκτιμήσεις είναι δύσκολες, οι απώλειες είναι σίγουρα σημαντικές. Η ασθένεια αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα εδώ και χρόνια και σίγουρα δεν θα σταματήσει σύντομα: το αντίθετο μάλιστα. Αν δεν παρέμβουμε άμεσα, η κουνάβια θα εξαπλωθεί ραγδαία, επηρεάζοντας πρώτα την περιοχή της Cinque Terre και στη συνέχεια συνεχίζοντας ακάθεκτα προς την περιοχή της Γενουατίας και την υπόλοιπη Λιγουρία».
Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την Coldiretti, οι επιχειρηματίες δεν διαθέτουν αρκετά ισχυρά φυτοφάρμακα για να καταπολεμήσουν την ασθένεια. Ακόμη και η εφαρμογή των θεραπειών που απαιτούνται από την περιφερειακή νομοθεσία καθίσταται δύσκολη, δεδομένου του περιορισμένου χρονικού πλαισίου εντός του οποίου είναι δυνατή η ολοκλήρωση των εργασιών. Για να μην αναφέρουμε ότι ακόμη και όσοι ακολούθησαν κατά γράμμα τις οδηγίες που εξέδωσαν οι θεσμοί δεν είχαν αποτελέσματα. Ομοίως, οι ελαιοκαλλιεργητές που κλάδεψαν τα άρρωστα φυτά κατέληξαν να αντιμετωπίσουν μια ακόμη πιο παραγωγική ασθένεια, εκτός από τους νεότερους βλαστούς που εξακολουθούσαν να επηρεάζονται από τη σκνίπα.
«Σε αυτό το σημείο – καταλήγει το σημείωμα – η Περιφέρεια αξιολογεί τους τύπους αποζημίωσης όπως συμβαίνει με τις φυσικές καταστροφές. Είναι επίσης απαραίτητο να εππενδυθούν στην έρευνα και να εφαρμοστούν όλες οι απαραίτητες έρευνες για το φαινόμενο της χοληδόχου κύστης το συντομότερο δυνατό. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι, μειώνοντας ριζικά τα κέρδη, Το φαινόμενο της εγκατάλειψης των ελαιώνων επιδεινώνεται, κάτι που είναι ακόμη πιο επιζήμιο για την περιοχή και για ολόκληρο τον τομέα. Ευχαριστούμε, ωστόσο, το Caar (Περιφερειακό Κέντρο Εφαρμοσμένης Αγρομετεωρολογίας) για τη σημαντική δράση παρακολούθησης που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής, αλλά δυστυχώς, υπό το πρίσμα της τρέχουσας κατάστασης, ούτε αυτό είναι πλέον επαρκές.
Μίσχος φύλλων ελιάς ((Dasineura oleae) Είναι γνωστό στην Ιταλία από το πρώτο μισό του δέκατου ένατου αιώνα λόγω της σημαντικής εξάπλωσής του στο μεσογειακό περιβάλλον, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στις κύριες αντιξοότητες της ελιάς μέχρι πρόσφατα, συμπίπτοντας με την εμφάνιση ορισμένων ανησυχητικών επιδημιών. Μεταξύ των ιταλικών επιδημιών της σύγχρονης εποχής, δυστυχώς, πρέπει να συμπεριλάβουμε και τις επιδημίες της Λιγουρίας, που αναφέρθηκαν τα τελευταία χρόνια με αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης στην επαρχία μας. Στην πραγματικότητα, ξεκίνησε από Grosseto – και παρακολουθούνταν, μεταξύ άλλων, και από ερευνητές της Scuola Superiore Sant'Anna στην Πίζα – η ασθένεια εισέβαλε αρχικά στην Τοσκάνη, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην lunigiana και στη συνέχεια ανοίγοντας, σε μεταγενέστερο χρόνο, στο Περιοχή Λα ΣπέτσιαΜέχρι σήμερα, τα κύρια κρούσματα περιλαμβάνουν τις περιοχές Τα Spezia, Luni, Castelnuovo Magra, Ortonovo, Sarzana, Santo Stefano di Magra, Ameglia, Arcola και Vezzano Ligure.
