από την Φραντσέσκα Πετρίνι
Πρόεδρος της CNA Agrifood
Όταν μιλάμε για το τομέας ελαιολάδου, τα τελευταία χρόνια, τα καλά νέα δεν είναι πολλά, ακόμη περισσότερο αν αναφερθούμε στο τα τελευταία δύο χρόνια οι οποίες για διάφορους λόγους, που συνδέονται κυρίως με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, έχουν δείξει πρωτοφανής κατάρρευση της παραγωγής.
Ακόμη και σε διεθνές επίπεδο, γινόμαστε μάρτυρες ενός εντελώς αλλαγμένου σκηνικού, όπου η Ισπανία έχει μειώσει την παραγωγή της κατά το ήμισυ και πλέον. Μιλάμε για δύο χώρες, την Ιταλία και την Ισπανία, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 60% της παγκόσμιας παραγωγής και το 80% των παγκόσμιων εξαγωγών.
Ως παραγωγός και εθνικός πρόεδρος του CNA Αγροδιατροφή με Aifo (Ιταλική Ένωση Ελαιουργείων), η θυγατρική μας, εκφράζουμε μεγάλη ανησυχία για την τύχη του τομέα, ο οποίος όχι μόνο δεν αναπτύσσεται σε επίπεδο παραγωγής – επομένως η εφαρμογή του πληθυσμού των δέντρων δεν είναι πλέον αναβλητική – αλλά φαίνεται χάνει την απήχησή του στις αγορές, ιδίως των διεθνών.
Συνεπώς, υπάρχει επείγουσα ανάγκη επανεξέτασης ολόκληρου του τομέα και των πολιτικών που τον διέπουν. για την εφαρμογή μιας μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την εφοδιαστική αλυσίδα.
Il σχέδιο για το ελαιόλαδο Δεν αποτελεί μόνο ένα στρατηγικό έγγραφο με προγραμματικές δεσμεύσεις, αλλά είναι και ένα θεμελιώδες θεσμικό μέσο διαβούλευσης το οποίο βρίσκει την ουσία του στον τεχνικό πίνακα, που συγκεντρώθηκε στο Μασάφ.
Ακόμη και πριν από την εισαγωγή των παρεμβάσεων που θεωρούμε απαραίτητες και προτεραιότητες για την κατηγορία μας, πρέπει να ξεκινήσουμε από την υπόθεση ότι Κάθε παρέμβαση πρέπει να εντάσσεται σε ένα πρόγραμμα που πρέπει να είναι συνεκτικόΑπαιτείται μια ολοκληρωμένη, «πολυπολική» αλλά ενιαία στρατηγική σε εθνικό επίπεδο. Πολλές φορές έχουμε γίνει μάρτυρες αναποτελεσματικών πολιτικών κατεύθυνσης και υποστήριξης, επειδή δεν είναι ενιαίες σε εθνικό επίπεδο και δεν συντονίζονται επαρκώς (αν όχι καθόλου) μεταξύ των κεντρικών και των εδαφικών θεσμών.
Έτσι, όχι μόνο μεγιστοποιήστε τους πόρους γενικά (κοινοτικούς, εθνικούς και περιφερειακούς), αλλά δημιουργία των συνθηκών για την ανάπτυξη του δυναμικού που ενυπάρχει στην αλυσίδα εφοδιασμού ελαιολάδου, όπως φαίνεται στη συνολική διατύπωση του παραγωγικού-εμπορικού συστήματος.
Είναι απαραίτητο αναδιάρθρωση της προσφοράς που επιτρέπει νέοι ελαιώνες και ένα μεγαλύτερη διείσδυση στην αγορά η οποία απαιτεί συνεχή συνοδευτική δράση. Ωστόσο, απαιτούνται μεγαλύτερες εγγυήσεις ότι κάθε κρίκος στην αλυσίδα εφοδιασμού αμείβεται επαρκώς χωρίς τις ανισορροπίες και τα εμπόδια που πολύ συχνά συναντάμε στη φάση της εμπορίας του τελικού προϊόντος στο πλαίσιο της διαδικασίας διανομής.
Με την Aifo μοιραζόμαστε την ανάγκη για ξεπεράσουν την ιδέα ότι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο έχει μια «εμπορευματική» θέσηΑς αφήσουμε την ιδέα της χρήσης του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου ως δολώματος στο πλαίσιο της οργανωμένης διανομής που υποτιμά, μειώνει την αξία του προϊόντος, το οποίο δεν είναι πλέον απλώς ένα καρύκευμα αλλά ένα πραγματικό τρόφιμο χάρη στα υψηλά οργανοληπτικά-θρεπτικά χαρακτηριστικά του. Υπάρχει ακόμη μια κακή αντίληψη του ποιοτικού πλεονάσματος από τον καταναλωτή, επομένως είναι απαραίτητο να προωθηθεί μια μεγαλύτερη εκπαίδευση στη γεύση και επομένως μια μεγαλύτερη κουλτούρα για το λάδι. Από αυτή την άποψη, είναι επίσης και πάνω απ 'όλα απαραίτητο να υπάρξει μια ισχυρή και αποφασιστική επανεξέταση του «Κατηγορίες προϊόντων» και επομένως ενός «Τμηματοποίηση αγοράς»Το θέμα των Γεωγραφικών Ενδείξεων διδάσκει. Τα ιταλικά ΠΟΠ και ΠΓΕ, με την ιδιαιτερότητα των εδαφών προέλευσης, αποτελούν σημαντική κινητήρια δύναμη για την ανταγωνιστική ανάπτυξη και για την επανεκκίνηση του γαστρονομικού και οινοτουρισμού.
Έτσι υπάρχει πετρέλαιο και πετρέλαιο
Η επιστημονική βιβλιογραφία που το έχει δείξει αυτό είναι πλέον καθιερωμένη διαφορετικά επίπεδα ποιότητας έξτρα παρθένου όσον αφορά την αισθητηριακή, οργανοληπτική, χημική, βιοχημική ποιότητα. Στην πραγματικότητα, δεν αναφερόμαστε μόνο σε φυσικοχημικές παραμέτρους όπως η οξύτητα, οι πολυφαινόλες κ.λπ., αλλά και σε όλα εκείνα τα στοιχεία, ιδιαίτερης αξίας, που μπορούν να ταξινομηθούν ως θρεπτικά συστατικά, μεγάλης βιολογικής και υγειονομικής σημασίας, που δεν εκτιμώνται επαρκώς στον τομέα της επικοινωνίας, εξακολουθούν να μην έχουν πραγματική και αναγνωρισμένη αγοραία αξία, ακριβώς λόγω της απουσίας μιας συγκεκριμένης κωδικοποιημένης κατηγορίας.
Επιπλέον, η ίδρυση ένα νέο τμήμα εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου: «χειροποίητο» εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδοΑυτό γεννιέται στο μύλο και διατίθεται στην αγορά από τον εργάτη του μύλου που υπογράφει τα μπουκάλια, φέρνοντας αυξημένη αξία, που αποδίδεται από την αντίληψη της βραχείας αλυσίδας εφοδιασμού, από την εγγύηση για τις ποιοτικές πτυχές του προϊόντος που αποδίδεται στην ευθύνη και τον επαγγελματισμό ενός μόνο ατόμου της εταιρείας: του Ο Μάστορ Ολαιάριο.
Περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική προσωπικότητα, ο μυλωνάς βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής μας, δεδομένης της κεντρικής του θέσης και της ευθύνης του να μπορεί να αποκτά το καλύτερο δυνατό λάδι, έχοντας διαφοροποιημένη ποιότητα πρώτης ύλης και λειτουργώντας σε μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή, σεβόμενος μια παράδοση που εξελίσσεται χωρίς ποτέ να αδιαφορεί για τις νέες τάσεις της αγοράς.
Δεν πρόκειται μόνο για μηχανήματα, τεχνολογία, αλλά για γνώση και εμπειρία που πρέπει σε κάθε περίπτωση να οδηγήσουν σε ένα προϊόν με ακριβή χαρακτηριστικά. Επομένως, προκειμένου να υποστηριχθεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των πάνω από 4000 ιταλικά ελαιοτριβεία, απαιτούνται επείγοντα αντισταθμιστικά μέτρα, τόσο δημοσιονομικά όσο και οικονομικά, με στόχο την ανάκτηση των περιθωρίων κέρδους ενόψει της επόμενης ελαιοκαλλιέργειας. Επιπλέον, πρέπει συγκεκριμένοι πόροι που προβλέπονται στη νέα ΚΟΑ να αφιερωθεί σε επενδύσεις στον τομέα της μεταποίησης και εμπορίας, με άμεση χρηματοδότηση σε εταιρείες, παρόμοια με ό,τι έχει ήδη εφαρμοστεί για την ΚΟΑ οίνου, η οποία θεωρεί ως δικαιούχους των μέτρων όχι μόνο τους γεωργικούς επιχειρηματίες αλλά και τις εταιρείες μεταποίησης.
