Η πλήρης ανακάλυψη των μονοποικιλιακών ποικιλιών αποτελεί έναν από τους κύριους δρόμους για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του ιταλικού εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου. Άλλωστε, επαναλαμβάνεται συχνά ότι, με πάνω από 500 διαφορετικές ποικιλίες, η ελαιοκομική κληρονομιά της χερσονήσου είναι μοναδική στο είδος της στο διεθνές πανόραμα και αναγκαστικά αυτό παραμένει ένας από τους κύριους μοχλούς ανάπτυξης στους οποίους μπορούν να επενδυθούν στην προώθηση.
Υπό αυτή την έννοια, η προσπάθεια που καταβάλλεται από την Εθνική Έκθεση Μονοποικιλιακών Ελαίων το οποίο το 2022 συμπληρώνει 19 χρόνια λειτουργίας. Barbara Alfei – το οποίο μαζί με Giorgio Pannelli και προς λύπη Άντονι Ρίτσι έδωσε ζωή στην πρωτοβουλία με την θεσμική ομπρέλα του Assam Marche και την στατιστική υποστήριξη του Cnr της Μπολόνια, μέσω του Massimiliano Magli – εξηγεί τους σκοπούς της: «Αυτό που στοχεύει η Αναθεώρηση, μαζί με το Εθνικό Πρωτάθλημα Κλάδεματος, είναι ένα έγκυρο μοντέλο καλλιέργειας που μπορεί να προταθεί σε κάθε μέρος της Ιταλίας, το οποίο μέσω της αξιοποίησης των ιθαγενών ποικιλιών, της βιοποικιλότητας, της συμβατότητας, του πολυκωνικού αγγείου στοχεύει στην περιβαλλοντική και οικονομική βιωσιμότητα». Εν ολίγοις, ένα μοντέλο ελαιοκαλλιέργειας με ρεαλιστικές, εφικτές και μακροπρόθεσμες προτάσεις. Και εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η υπέροχη συνέργεια μεταξύ δύο όρων που συμβαδίζουν: μονοποικιλιακός, στην πραγματικότητα, π.χ. terroir.
«Το terroir – εξηγεί» Barbara Alfei – υπερβαίνει την κοινότοπη μετάφραση της λέξης «έδαφος», αλλά περιέχει μια πολύ ευρύτερη έννοια: έναν συνδυασμό, που έχει παγιωθεί με την πάροδο του χρόνου, πολλών παραγόντων που συμβάλλουν στην τυπικότητα ενός προϊόντος και το καθιστούν άμεσα αναγνωρίσιμο. Όχι μόνο φυσικοί και χημικοί παράγοντες, αλλά και ανθρωπογενείς και ιστορικοί. Στις ποικιλίες ελιάς, το έδαφος και το κλίμα καθιστούν το λάδι μονοποικιλιακής ποιότητας μοναδικό στον κόσμο, αδύνατο να αναπαραχθεί σε άλλες περιοχές του πλανήτη, με σαφή και επαναλήψιμη χημική και αισθητηριακή ταυτότητα, πολύ ακριβή διακριτά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, εύκολα αναγνωρίσιμα όχι μόνο από έμπειρους και εκπαιδευμένους γευσιγνώστες, αλλά και από προσεκτικούς και ευαίσθητους καταναλωτές, εμπλουτισμένο από ένα τοπίο, ιστορικό, πολιτιστικό πλαίσιο και από τον ανθρώπινο παράγοντα που αντιπροσωπεύεται από τη γνώση, τον επαγγελματισμό και την παράδοση.
Σε μια περίοδο ανάκαμψης του τουρισμού μετά την πανδημία και προώθησης του πετρελαϊκού τουρισμού, μια σημαντική πρόκληση για τον τομέα για το μέλλον αντιμετωπίζεται στις μονοποικιλιακές ποικιλίες και το terroir.
Μπορεί να σας αρέσει πάρα πολύ
