Στη διαχείριση του ελαιώνα το ζήτημα της «γονιμότητα του εδάφους», δηλαδή, η ικανότητά του να παρέχει στα φυτά τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται για να αναπτυχθούν και να παράγουν καρπούς, παραμένει πάντα κεντρικής σημασίας. Και ως εκ τούτου, σε αυτή τη φαινολογική φάση, είναι χρήσιμο να παρέχουμε μια σύντομη και εις βάθος ανάλυση.
Τα θρεπτικά συστατικά, όπως είναι γνωστό, μπορούν να ταξινομηθούν σε μακροθρεπτικό, όπως Άνθρακας, Υδρογόνο, Οξυγόνο, Άζωτο, Φώσφορος, Κάλιο, Θείο, Ασβέστιο, Μαγνήσιο, Κάλιο και Χλώριο και μικροθρεπτικά συστατικά, όπως ο σίδηρος, το μαγγάνιο, ο ψευδάργυρος, ο χαλκός, το βόριο και το μολυβδαίνιο. Υπάρχουν και άλλα στοιχεία που απορροφώνται από τα φυτά σε πολύ μικρές ποσότητες όπως το πυρίτιο, το νάτριο, το αλουμίνιο και το κοβάλτιο.
Ο άνθρακας, το υδρογόνο, το οξυγόνο και το χλώριο είναι άφθονα διαθέσιμα στην ατμόσφαιρα και τη λιθόσφαιρα με τη μορφή διοξειδίου του άνθρακα και νερού, ενώ τα υπόλοιπα ορυκτά στοιχεία είναι διαθέσιμα για απορρόφηση από τα φυτά μέσω συνεισφορών με σχέδια λίπανσης. Συνεπώς, εάν η εξαγωγή είναι μεγαλύτερη από τη συνεισφορά των θρεπτικών συστατικών, η γονιμότητα θα μειωθεί με την πάροδο του χρόνου.
Γονιμότητα του εδάφους
Η γονιμότητα του εδάφους επηρεάζεται από:
1) Φυσικοί παράγοντες, όπως:
a) η υφή του εδάφους, η οποία επηρεάζει άμεσα τη διαθεσιμότητα νερού και θρεπτικών συστατικών: δίνεται από την ποσοστιαία κατανομή των σωματιδίων άμμου, ιλύος και αργίλου που υπάρχουν σε ένα έδαφος·
b) η δομή του εδάφους: δίνεται από τον τρόπο με τον οποίο τα σωματίδια άμμου, ιλύος και αργίλου ενώνονται και διατηρούνται και βελτιώνονται με την προσθήκη οργανικής ουσίας·
c) η πορώδες του εδάφους: είναι το ποσοστό αέρα ή νερού που καταλαμβάνεται σε σχέση με το στερεό μέρος.
2) Βιολογικοί παράγοντες, αντιπροσωπεύουν την οργανική ουσία στο έδαφος, την κύρια πηγή ενέργειας για τη μικροχλωρίδα που παρεμβαίνει στην παραγωγή ενζύμων, απαραίτητων για τον κύκλο του Άνθρακα, του Αζώτου και στον βιολογικό μετασχηματισμό του Θείου, του Φωσφόρου, του Καλίου, του Σιδήρου και του Μαγγανίου, καθώς και στις διαδικασίες της χουμοποίησης και της νιτροποίησης. Η οργανική ύλη απελευθερώνει απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως Άζωτο, Φώσφορο και Θείο, καθώς και ορισμένα μικροστοιχεία και επηρεάζει τη δυναμική του νερού, ρυθμίζοντας τη διαθεσιμότητά του και την απορρόφησή του.
3) Χημικοί παράγοντες, όπως η διαθεσιμότητα μακροθρεπτικών και μικροθρεπτικών συστατικών που υπάρχουν στο έδαφος.
Μεταξύ των χημικών παραγόντων που μπορούν να επηρεάσουν την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών είναι οι pH, μια παράμετρος που καθορίζει πότε μια γη è οξικό ή μήπως είναι βασικόΓια να το μετρήσουμε, υπάρχει μια κλίμακα τιμών που δίνεται από το υδατικό διάλυμα που κυκλοφορεί στο έδαφος και τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου που υπάρχουν. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε εδάφη:
– Ισχυρά όξινα όταν έχουν pH χαμηλότερο από 5,5
– Οξέα μεταξύ 5,5 και 6,0
– Υποοξέα μεταξύ 6,0 και 6,8
– Ουδέτερο μεταξύ 6,8 και 7,3
– Υποβασικά μεταξύ 7,3 και 8,0
– Βασικά στοιχεία μεταξύ 8,0 και 8,5
– Αλκαλικό πάνω από 8,5.
Το έδαφος; Καλύτερα βασικό
Οι περισσότερες καλλιέργειες ευδοκιμούν σε εδάφη που είναι σχεδόν ουδέτερα, δηλαδή με pH μεταξύ 6,8 και 7,2. Η ελιά προτιμά ελαφρώς αλκαλικά εδάφη, μεταξύ 7 και 7,5, επομένως μεταξύ ουδέτερου και υποβασικούΣε αυτό το εύρος, τα λιπάσματα έχουν την πιθανότητα να δράσουν καλά ώστε να απορροφηθούν από τις ρίζες. Μάλιστα, το άζωτο απορροφάται εάν το pH είναι μεταξύ 6 και 8. Ο φώσφορος μεταξύ 6,5 και 7,5. Το κάλιο μεταξύ 6,1 και 7,3. Από την άλλη πλευρά, το βόριο δημιουργεί προβλήματα, το οποίο απορροφάται εάν το pH είναι μεταξύ 5,2 και 7, τιμές που αποκλείουν πολλές εκτάσεις που καλλιεργούνται με ελαιόδεντρα. Για το λόγο αυτό, συνιστάται η προσθήκη βορίου με διαφυλλική λίπανση κατά την περίοδο πριν από την ανθοφορία ή την ανθοφορία.
Για να αξιολογήσετε την οξύτητα ενός εδάφους μπορείτε να απευθυνθείτε σε εξειδικευμένα εργαστήρια, αλλά υπάρχουν και εύχρηστα, οικονομικά όργανα στην αγορά.
Διευθυντής AIPO
Διαπεριφερειακή Ένωση
Παραγωγοί Ελιάς
