Με τις κλιματικές αλλαγές που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι θερμοκρασίες αυτόν τον χειμώνα αναμένεται να παραμείνουν ήπιες, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα σύντομων αλλά έντονων ψυχρών κυμάτων, που θα προκληθούν από την πολική δίνη, ικανών να μειώσουν απότομα τη στήλη του υδραργύρου, ακόμη και αρκετούς βαθμούς κάτω από το μηδέν. Καταστάσεις που θα μπορούσαν κάλλιστα να οδηγήσουν σε ζημιά στην ελιά, ιδιαίτερα ευαίσθητο σε απότομες μειώσεις της θερμοκρασίας, κάτι που δεν θα του επέτρεπε να αφυδατώσει μερικώς τα πιο ευαίσθητα μέρη, όπως τους μη ξυλοποιημένους ιστούς ή τα φύλλα, και έτσι να μειώσει το σημείο πήξης τους.
Πώς να παρέμβετε για να περιορίσετε τις συνέπειες των ξαφνικών παγετών και να εξασφαλίσετε επαρκή άμυνα, η οποία επιτρέπει την πρόληψη ή τη μείωση ή την ακύρωση των επιπτώσεών της;
Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι υπάρχουν δυσκολίες στον προσδιορισμό των σχέσεων που συνδέουν τη ζημιά που προκαλείται από τις πτώσεις της θερμοκρασίας με τη βιολογία των ελαιόδεντρων, επειδή υπάρχουν πολυάριθμοι παράγοντες που παρεμβαίνουν, όπως η υγρασία της ατμόσφαιρας και του εδάφους, η θρεπτική κατάσταση του φυτού και ο βαθμός ξυλοποίησης και ενυδάτωσης των διαφόρων οργάνων.
Όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από 10°C, οι ρίζες μειώνουν ή εξαλείφουν την απορροφητική τους δράση, η φωτοσύνθεση σταματά και το σύστημα των αγώγιμων αγγείων, το οποίο επιτρέπει την κυκλοφορία του ακατέργαστου και επεξεργασμένου χυμού, μειώνει τη λειτουργία του στη μετατόπιση των θρεπτικών συστατικών, σταματώντας έτσι τον μεταβολισμό ολόκληρου του φυτού.
Κατεβαίνοντας κάτω από 3°C, Η η λειτουργία των κυτταρικών μεμβρανών αρχίζει να υποφέρει επειδή, αποτελούμενα κυρίως από λίπη και πρωτεΐνες, τείνουν να σκληραίνουν και να χάνουν τόσο την ελαστικότητα όσο και την ικανότητα ρύθμισης της ροής των υγρών, σε τέτοιο βαθμό που καθιστούν δυνατή τη μετακίνηση νερού από το εσωτερικό των κυττάρων προς τα έξω, προκαλώντας μερική ή ολική αφυδάτωσή τους. Τα φυτικά κύτταρα της ελιάς, ωστόσο, διαθέτουν μηχανισμούς προσαρμογής και είναι σε θέση να παράγουν προστατευτικές ουσίες, οι οποίες λειτουργούν ως αντιψυκτικά, όπως διαλυτά σάκχαρα και πρωτεΐνες, τα οποία εμποδίζουν τον σχηματισμό πάγου ή μειώνουν τις βλαβερές του επιδράσεις.
Επιπλέον, μπορούν να ρυθμίσουν την περιεκτικότητα σε νερό στα κύτταρα για να αποτρέψουν ζημιές κατά τη διάρκεια χαμηλών θερμοκρασιών.
Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι Στους μεσοκυττάριους χώρους, μεταξύ των κυττάρων των ιστών, που χρησιμοποιούνται για την κυκλοφορία αερίων και ατμών, υπάρχει μεγαλύτερη ευκολία σχηματισμού πάγου. η οποία, καθώς αυξάνεται σε όγκο, ασκεί πίεση στις κυτταρικές μεμβράνες και τις εσωτερικές δομές, και αυτό μπορεί να προκαλέσει βλάβη τόσο στις κυτταρικές μεμβράνες όσο και σε άλλα ευαίσθητα κυτταρικά συστατικά. Η παρουσία πάγου μέσα σε αυτούς τους μεσοκυττάριους χώρους θα μπορούσε να οδηγήσει σε κοιλότητες που αντλούν υγρό από το εσωτερικό των κυττάρων προς τα έξω, αφυδατώνοντάς τα.
Εάν ο παγετός διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, η κρυστάλλωση όλου του νερού που υπάρχει στους ιστούς συμβαίνει προοδευτικά, μέχρι τον σχηματισμό κρυστάλλων πάγου ολοένα και μεγαλύτερων διαστάσεων. Μέσα στο κύτταρο, Το παγωμένο νερό προκαλεί δύο είδη ζημιών, ένα μηχανικό και ένα χημικό.
Il μηχανική βλάβη Ο σχηματισμός κρυστάλλων πάγου οφείλεται σε μια αλλοίωση του σχήματος του κυττάρου, η οποία προκαλεί δυσμορφίες στη δομή και το σχήμα. Επιπλέον, οι κρύσταλλοι πάγου είναι αιχμηροί και μπορούν να διασπάσουν τις κυτταρικές μεμβράνες και άλλους περιβάλλοντες ιστούς, οδηγώντας στον θάνατο του ίδιου του κυττάρου.
Il χημική βλάβη Προκαλείται επειδή οι μικροσκοπικές σταγόνες νερού, μέσα στα κύτταρα, όταν πρόκειται να παγώσουν, τείνουν να ενώνονται σχηματίζοντας καθαρό νερό και, με αυτόν τον τρόπο, αποκλείουν τα μεταλλικά άλατα, τα λίπη και τις πρωτεΐνες με τα οποία βρίσκονται σε διάλυμα, τα οποία, συγκεντρώνοντας στο υπόλοιπο μη παγωμένο νερό, θα μπορούσαν να προκαλέσουν τοξικότητα στο κύτταρο.
Αν δεν έχετε παρέμβει Φθινοπωρινές λιπάνσεις, ειδικά με τις συνεισφορές από φώσφορο και κάλιο, χρήσιμο για τον σχηματισμό διαλυμένων ουσιών εντός των φυτικών ιστών, οι οποίες θα λειτουργούσαν ως αντιψυκτικό, συνιστάται η ενίσχυση του φυτού με διαφυλλικά προϊόντα, ώστε να μειωθούν, όσο το δυνατόν περισσότερο, τυχόν σοβαρές ζημιές που προκαλούνται από παγετό ή/και κρύο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πιθανό να εφαρμοστεί ένα στοχευμένη διατροφή, εισάγοντας ειδικότητες ικανές να διεγείρουν τον σχηματισμό «πιο συγκεντρωμένων» χυμών στους ιστούς των κυτταρικών δομών, χρησιμοποιώντας, ακόμη και κοντά σε γεγονότα παγώματος, προϊόντα πλούσια σε κάλιο, βόριο, ασβέστιο, ψευδάργυρο και πυρίτιο, οι οποίοι είναι έγκυροι σύμμαχοι για τη δομή των κυτταρικών τοιχωμάτων και θα μπορούσαν να αναλάβουν τη λειτουργία «κρυοπροστατευτικά».
Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι Το βόριο παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του κρυολογήματος, στην πραγματικότητα, συμβάλλει στο σχηματισμό και τη σταθερότητα των κυτταρικών τοιχωμάτων, επηρεάζοντας έμμεσα την αντοχή των φυτών στο κρύο. Το βόριο είναι σημαντικό επίσης στη σύνθεση ενώσεων που εμπλέκονται στην απόκριση των φυτών στο ψυχρό στρες και η επαρκής παρουσία του μπορεί να συμβάλει σε μεγαλύτερη ανοχή των φυτών σε χαμηλές θερμοκρασίες. Αυτά τα προϊόντα θα μπορούσαν κάλλιστα να μεταφερθούν με η γλυκόλη, το οποίο προσφέρει προστασία στα φυτά από χαμηλές θερμοκρασίες· είναι μια παχύρρευστη ουσία, η οποία σχηματίζει ένα λεπτό φιλμ πάνω στους φυτικούς ιστούς προστατεύοντάς τους ακόμη και έως -4°C -5°C, δεν επηρεάζει τη φυσιολογία του φυτού και έχει καλή αναμειξιμότητα με το νερό.
Διευθυντής AIPO
Διαπεριφερειακή Ένωση
Παραγωγοί Ελιάς
Περιηγηθείτε δωρεάν l'Olivo News κλικ εδώ
