Για να σας εξηγήσω πώς να βγάλετε πραγματικά χρήματα με την επεξεργασία αποβλήτων όπως τα φύλλα, θα σας πω για την προσωπική μου εμπειρία. Πριν από μερικά χρόνια είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τοΕρευνητικό Ινστιτούτο Dhindhol, Ινδία και την τεράστια έκταση των φυτωρίων όπου διαφορετικά είδη φυτών βρίσκονται στη φάση ανάπτυξης και επιλογής. Περπατώντας ανάμεσά τους, συναντάτε τα θερμοκήπια μέσα στα οποία σχηματίζονται οι ελιές. Η θερμότητα και η υψηλή υγρασία κάνουν τα φύλλα και το ξυλώδες μέρος να αναπτύσσονται πολύ γρήγορα, σε τέτοιο βαθμό που θάμνοι 10/12 μηνών έχουν ήδη το μέγεθος φυτών που θα μας έπαιρνε δύο/τρία χρόνια για να τους φτάσουν. Οι ποικιλίες που μελετώνται και αναπτύσσονται είναι: Barnea, Koroneiki, Picholine, Picual, Arbequina και, μου λένε, επίσης μια επιλογή από Κορατίνα και Φραντόιο.
Η επιλογή φαίνεται τυχαία, αλλά εξετάστηκε προσεκτικά μετά από αρκετά χρόνια μελέτης σε συνεργασία με Ισραηλινούς τεχνικούς. Στην πραγματικότητα, αυτές οι ποικιλίες προσδιορίστηκαν επειδή το κλίμα των χωρών προέλευσης (Ισραήλ, νότια Ισπανία, Μαρόκο) είναι το πιο παρόμοιο με αυτήν την περιοχή και επειδή έχουν ιδιαίτερες αγρονομικές ικανότητες για τη χρήση για την οποία προορίζονταν, δηλαδή, μια γρήγορη και ταχεία είσοδο στην παραγωγή.
Τα φυτά αναπαράγονται με μοσχεύματα και φυτεύονται στο χωράφι μετά από λίγο περισσότερο από δύο χρόνια, σε αποστάσεις φύτευσης 4 X 4. Ωστόσο, οι ειδικοί δεν έχουν λάβει υπόψη την υψηλή υγρασία και τις πάντα πολύ υψηλές ελάχιστες θερμοκρασίες, που δεν επιτρέπουν στα ελαιόδεντρα να καρποφορήσουν. Από την άλλη πλευρά, τα φυτά ευδοκιμούν, με ένα φυλλικό σύστημα που θα χαρακτήριζα ως πλούσιο.
Γιατί λοιπόν να μην εστιάσουμε την προσοχή μας στα φύλλα, τα οποία ανθίζουν; Μόλις ειπώθηκε παρά έγινε: η προσοχή του ερευνητικού κέντρου έχει επικεντρωθεί σε αυτά, εξοικονομώντας έτσι και ένα μέρος της εργασίας όλων αυτών των ετών. Τα φύλλα είναι συλλέγονται με το χέρι την περίοδο άνοιξη/καλοκαίρι του έτους και, εάν είναι απαραίτητο, και σε πτώση σεζόν. Μετά το πλύσιμο είναι αποξηραμένα, έδαφος και υποβλήθηκε σε ένα επεξεργασία η οποία περιλαμβάνει ορισμένα βήματα που δεν είναι χαρακτηριστικά του «παραδοσιακού» κύκλου μετασχηματισμού, που χρησιμοποιείται επίσης στην Ιταλία για την απόκτηση βοτανικών τσαγιών, εγχυμάτων και αλκοολούχων ποτών από τα φύλλα. Στην ουσία, ο πυρήνας ολόκληρης της διαδικασίας είναι ένα συγκεκριμένη εκχύλιση ενός καλά καθορισμένου και αναγνωρισμένου ποσότητα φαινολών το οποίο χρησιμοποιείται για άλλα παρασκευάσματα: αυτή η εκχύλιση και η επακόλουθη επεξεργασία το καθιστούν πραγματικά τα φύλλα είναι ευχάριστα ότι στην έγχυση διατηρούν σχετικά αμετάβλητο τα θετικά χαρακτηριστικά των ίδιων των φύλλων. Το προϊόν που λαμβάνεται τελικά συσκευάζεται σε 6 x 7 εκ. χάρτινες σακούλες φίλτρου, με την οποία εμείς οι Δυτικοί είμαστε συνηθισμένοι όταν παρασκευάζουμε τσάι ή αφεψήματα από βότανα.
Δοκίμασα το προϊόν με τον διευθυντή του ινστιτούτου: βυθίσαμε τα φακελάκια σε σχεδόν βραστό νερό και περιμέναμε λίγα λεπτά, σαν να επρόκειτο για ένα κανονικό έγχυμα. eau de toilette που κυκλοφόρησε ήταν σύνθετο, με νότες λουλουδιών και αποξηραμένων φρούτων, πολύ παρόμοιο με αυτό που φανταζόμαστε ότι πρέπει να έχει ένα τσάι. Όπως και το σαπόρ, όπου η αρωματική επίμονη παρουσία ήταν αξιοσημείωτη και η πικράδα σχεδόν απούσα: αν δεν ήξερα ότι φτιάχνεται με φύλλα ελιάς, θα έλεγα ακόμα και σήμερα ότι θα μπορούσε να είναι τσάι που αγοράζεται από εξειδικευμένο κατάστημα. Το αποτέλεσμα είναι ένα απλό και οικονομικό έγχυμα. Όντας ξηρό, έχει πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής και, αν συσκευαστεί σωστά, μπορεί να παράγει ένα πραγματικά κερδοφόρα τιμή πώλησης.
Σας είπα αυτή την ιστορία επειδή θέλω να σας δείξω συγκεκριμένα και με γεγονότα που έχω βιώσει προσωπικά πόσο πολύ είναι... απλή, οικονομική και κερδοφόρα στη χρήση των φύλλωνΑν νομίζετε ότι το προϊόν του ινστιτούτου που βρίσκεται στα ράφια των πιο κομψών καταστημάτων μερικών ινδικών πόλεων και που παρασκευάζεται σε μια χώρα όπου η ελαιοκαλλιέργεια είναι ανύπαρκτη και το κλίμα δεν είναι το καλύτερο, μπορούμε ειλικρινά να πούμε ότι η επεξεργασία των φύλλων ελιάς, εκτός από την επιβεβαίωση της ευελιξίας αυτού του φυτού και των άμεσων και έμμεσων προϊόντων του, υποδεικνύει έναν από τους πιθανούς δρόμους που πρέπει να ακολουθήσουμε για τη διαφοροποίηση της παραγωγής και φέρνει στη ζωή μια διαρκή σπατάλη της παραγωγικής διαδικασίας μετατρέποντάς την σε ένα σταθερό εισόδημα με την πάροδο του χρόνου.
Δημοσίευση σεναρίου: Τι περιέχει ένα φύλλο;Λαμβάνοντας υπόψη τις μεταβλητές που οφείλονται στις διαφορετικές ποικιλίες, την εργασία στο χωράφι και το περιβάλλον, μπορεί εύλογα να ειπωθεί ότι ένα φύλλο ελιάς έχει την εξής σύνθεση: 50% νερό, 10%-30% υδατάνθρακες, 5% μέταλλα, 5% λιπίδια, 10%-15% πρωτεΐνεςΥπάρχει επίσης ένα σημαντικό κλάσμα, αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο όσους τα μετασχηματίζουν, που αποτελείται από δευτερογενείς μεταβολίτες, πολυφαινόλες, μεταξύ των οποίων η πιο αξιοσημείωτη είναιολεουροπεΐνη η οποία μπορεί να φτάσει έως και 90 mg ανά γραμμάριο φύλλου (μετρημένο φυσικά σε ξηρή κατάσταση). Ένα φύλλο περιέχει στη συνέχεια φλαβονοειδή, χλωροφύλλη, ελενολικό και ολεανολικό οξύ, ρουτίνη, άλατα, ασβέστιο, φώσφορος, τανίνες, απιγενίνη, χολίνη... Επομένως, δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα απλό διακοσμητικό μοτίβο των κλαδιών, αλλά με ένα συμπύκνωμα φυσικών στοιχείων τα οποία, εκτός από τη διατήρηση της κανονικής ανάπτυξης του φυτού και την προσφορά αντοχής σε διαφορετικές αγροκλιματικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της σεζόν, έχουν υψηλές αντιοξειδωτικές ιδιότητεςΗ μέγιστη συγκέντρωση αυτών των στοιχείων εμφανίζεται τους θερμότερους μήνες: επομένως, εάν θέλετε να φτιάξετε προϊόντα με βάση τα φύλλα ελιάς, συνιστάται η συγκομιδή τους το καλοκαίρι.
di
