από τη Francesca Gambin και τη Roberta Ruggeri
Οικονομικό Γραφείο Aipo
Μετά την ανάλυση του κόστους παραγωγής και τις αναφορές για αθέμιτες πρακτικές, μένει να κατανοηθεί πώς Η τιμή του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη δυναμική της αγοράς, αλλά και τις πολιτιστικές αξίες και τις αξίες ταυτότηταςΔεν πρόκειται μόνο για αριθμούς. Πίσω από κάθε μπουκάλι κρύβονται γεωργικές επιλογές, αυξανόμενο κόστος παραγωγής και μια αλυσίδα εφοδιασμού που αγωνίζεται να διατηρήσει μια ισορροπία μεταξύ οικονομικής βιωσιμότητας και ποιότητας όπως την αντιλαμβάνονται οι καταναλωτές.
Η δυναμική των τιμών, Πράγματι, κινείται σε πολλαπλές τροχιές. Σε Ιταλικά ελαιοτριβεία, τα έλαια που συσκευάζονται και προορίζονται για άμεση πώληση, η μέση τιμή ποικίλλει μεταξύ 12 και 18 ευρώ ανά λίτρο, με τις κορυφές να ξεπερνούν τα 20 ευρώ.
Σε σούπερ μάρκετ εξαιρετικά παρθένα, μείγματα ελαίων ΕΕ και μη ΕΕ, βρίσκονται στα ράφια σε μια ευρύτερη γκάμα, μεταξύ 4,80 και 9,00 ευρώαπό την άλλη οι 100% ιταλικές εδαφικές γραμμές που κυμαίνονται μεταξύ 14 και 16 ευρώ ανά λίτρο. Εδώ είναι που οι οικονομίες κλίμακας μπαίνουν στο παιχνίδι και στρατηγικές μάρκετινγκ, οι οποίες καλύπτουν πλέον το 80% των πωλήσεων, αλλά ταυτόχρονα ανάγουν την αντίληψη του προϊόντος σε μια λογική όγκου και τυποποίησης.
Στο ελαιοτριβείο ή μέσω απευθείας πωλήσεων από τους παραγωγούς ελαιολάδου, η αγορά ξεκινά πρώτα με τη γευσιγνωσία του προϊόντος και τη διασφάλιση της ιχνηλασιμότητας και της φρεσκάδας του.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η πρόσφατη μείωση των τιμών χονδρικής θα μεταφραστεί σε χαμηλότερες τιμές καταναλωτή.
Η διανομή μεγάλης κλίμακας τείνει να διατηρεί μια ορισμένη σταθερότητα ώστε να μην αποπροσανατολίζει τον καταναλωτή, αλλά εάν η πτώση εδραιωθεί, είναι εύλογο να αναμένεται μια αναδιάταξη της αγοράς. μεσαίου εύρους μέχρι το τέλος του 2025 ή τους πρώτους μήνες του 2026, με τα ιταλικά έλαια να πωλούνται μεταξύ 7 και 9 ευρώ ανά λίτρο.
Το πραγματικό κόστος παραγωγής, ωστόσο, παραμένει ένας διαρθρωτικός περιορισμός. Το 2025, το Η τιμή των ελιών κυμαίνεται μεταξύ 70 και 130 ευρώ ανά κιλό, με μέσες αποδόσεις μεταξύ 12,5% και 16%. Αυτό σημαίνει ότι το μόνο κόστος πρώτων υλών για να ληφθεί ένα λίτρο λαδιού κυμαίνεται μεταξύ 4,80 και 6,30 ευρώ, στα οποία πρέπει να προστεθούν η άλεση, η εμφιάλωση, η εφοδιαστική και οι πιστοποιήσεις. Συνεπώς, το συνολικό βιομηχανικό κόστος υπερβαίνει τα 6 ευρώ/λίτρο, με τις κορυφές να πλησιάζουν τα 7,50 ευρώ. Στις λιγότερο ευνοϊκές περιπτώσεις. Λαμβάνοντας υπόψη ένα μικτό περιθώριο κέρδους 30% για τη διανομή, η ελάχιστη βιώσιμη τιμή πώλησης κυμαίνεται μεταξύ 7,80 € και 9,80 €/λίτρο.
Παράλληλα με τα ελαιοτριβεία και τους μεγάλους εμφιαλωτές, ο ρόλος του μικροί συσκευαστές, οι οποίοι πωλούν απευθείας το πετρέλαιό τους. Σε αυτό το τμήμα της αγοράς, η τιμή δεν είναι απλώς μια οικονομική μεταβλητή, αλλά μια αντανάκλαση της αντιληπτής και της κοινής αξίας: αυθεντικότητα, διαφάνεια, άμεση σχέση.
Πρόκειται για έλαια με ξεχωριστή ταυτότητα, ικανά να περιγράψουν μια περιοχή και να διατηρήσουν έναν ισχυρό δεσμό μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών.
Είναι ένα παράλληλη αλυσίδα εφοδιασμού που ξεφεύγει από την κερδοσκοπική λογική και το οποίο, ακριβώς για αυτόν τον λόγο, αξίζει να αξιολογηθεί.
Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο «Πόσο κοστίζει το πετρέλαιο;»", αλλά «Ποιο λάδι θέλουμε να αγοράσουμε»: ένα τυποποιημένο έξτρα παρθένο, αποτέλεσμα μεγάλων όγκων και προωθητικών ενεργειών, ή ένα φρέσκο, αρωματικό και μακράς διαρκείας έξτρα παρθένο, που υποστηρίζει τους τοπικούς παραγωγούς και φέρνει την ιστορία μιας περιοχής στον καταναλωτή.
Η τιμή του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου δεν είναι ένα απλό μέγεθος της αγοράς, αλλά η αντανάκλαση μιας σύνθετης αλυσίδας εφοδιασμού.
Η λήψη ενημερωμένων αποφάσεων σημαίνει αναγνώριση ότι πίσω από κάθε λίτρο νερού κρύβεται εργασία, κλιματικοί κίνδυνοι, επενδύσεις και μια πολιτιστική κληρονομιά που αξίζει να προστατευθεί.
