di Τζενάρο Σικόλο
Πρόεδρος της Ιταλικής Ελαιοκομίας
Όπως όλοι γνωρίζουμε, η ελαιοκαλλιέργεια προς το παρόν δεν αποφέρει κερδοφορία ικανή να δημιουργήσει ελκυστικότητα. Εάν δεν υπάρχει ελκυστικότητα, δεν δημιουργείται αυτός ο επιθυμητός μηχανισμός εναλλαγής γενεών. είναι σε θέση να ενεργοποιήσει πολύ ταχύτερες οδούς καινοτομίας. Και, χωρίς καινοτομία, δεν υπάρχει μέλλον, όπως επιβεβαιώνεται από τη μείωση των ελαιώνων στην Ιταλία σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία που παρείχε η Istat στην 7η Γεωργική Απογραφή.
Το κόστος ενός λίτρου λαδιού δεν επαρκεί για να καλύψει το κόστος παραγωγής οι οποίες σε ορισμένες περιοχές της χώρας είναι πολύ υψηλές. Αν προσθέσουμε τη χαμηλή κερδοφορία, που υπαγορεύεται από τη δυναμική της αγοράς που είναι πολύ σοβαρή για την παραγωγή, στην κόπωση και τις τεράστιες δυσκολίες στην πραγματοποίηση της καλλιέργειας, ειδικά σε ορογραφικά δύσκολες περιοχές, πιθανώς Το φαινόμενο της εγκατάλειψης γίνεται πιο πραγματικό και με αυτό είναι φυσιολογικό η επιφάνεια του ελαιώνα να βρίσκεται σε μια φάση οπισθοδρόμησης, όσον αφορά την επέκταση.
Γνωρίζουμε ότι η αγορά δεν ανταμείβει, αλλά Είμαστε ακόμη πολύ μακριά από μια αποτελεσματική οργάνωση της παραγωγής ικανό να αποφέρει οφέλη στις εταιρείες. Υπάρχουν και άλλες χώρες με τάσεις ανάπτυξης επειδή έχουν πραγματοποιήσει επενδύσεις στην αναδιάρθρωση του συστήματος και στην αναγέννηση των μονάδων. Για τον λόγο αυτό, επαναλαμβάνω ότι είναι απαραίτητο μια πορεία οργάνωσης και συμμετοχής όλων των φορέων, από την παραγωγή στην πολιτική.
