Η γεωργία έχει ισχυρό αντίκτυπο στο περιβάλλον: είναι ο πέμπτος τομέας σε εκπομπές αερίων που αλλοιώνουν το κλίμα και συμβάλλει περίπου στο 10% των συνολικών εκπομπών· ως εκ τούτου, καθίσταται ολοένα και πιο σκόπιμο να υιοθετούνται οικολογικά συμβατές λύσεις που μετριάζουν τον αντίκτυπο της γεωργίας στη ρύπανση. Η χρήση του ζεόλιθου Είναι κατάλληλο για αυτόν τον σκοπό χάρη στο φιλικά προς το περιβάλλον χαρακτηριστικά.
Στην Εμίλια Ρομάνια, όπου τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί επέκταση της ελαιοκαλλιέργειας, έχουν διεξαχθεί πειράματα σχετικά με τη χρήση ζεολίθων στην ελαιοκαλλιέργεια. Οι επιδράσεις τους έχουν μελετηθεί ως εξής: βελτιωτικό εδάφους, σε υποστρώματα ριζοβολίας για βελτίωση της ανάπτυξης των ριζών των μοσχευμάτων Έλα φυλλική επεξεργασία για τον έλεγχο του μύγα ελιάς (Bactrocera oleae).
Στον τομέα των φυτωρίων, η χρήση ζεόλιθου έχει δοκιμαστεί για την αύξηση της απόδοσης ριζοβολίας των ημιξυλωδών μοσχευμάτων: στα πρώτα στάδια της ριζοβολίας, η παρουσία ζεόλιθου εκτός από τον περλίτη οδήγησε σε αύξηση του ποσοστού ριζοβολίας και μεγαλύτερη ανάπτυξη του ριζικού συστήματος. Επιπλέον, στα επόμενα στάδια της πρώτης και δεύτερης γλάστρας, η προσθήκη ζεόλιθου στο υπόστρωμα επέτρεψε τη μείωση της ποσότητας του νερού άρδευσης.
Η χρήση του ζεόλιθου ως βελτιωτικού εδάφους μελετήθηκε σε τρεις διαφορετικούς ελαιώνες στην Εμίλια Ρομάνια για τρία συνεχόμενα έτη. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο ζεόλιθος, όταν προστέθηκε κατά τη φύτευση, επέτρεψε μείωση κατά 50% της ποσότητας των παραδοσιακών λιπασμάτων χωρίς να μεταβάλει την αναπτυξιακή απόδοση των φυτών.
Ο ζεόλιθος αποτελεί μια έγκυρη εναλλακτική λύση στη χρήση φυτοφαρμάκων για τον έλεγχο του δάκου της ελιάς. Μάλιστα, η αποτελεσματικότητα της διαφυλλικής εφαρμογής μικρονισμένου ζεόλιθου για τον έλεγχο του δάκου της ελιάς έχει συγκριθεί τόσο με εφαρμογές που βασίζονται σε Spinosad από ό,τι με εφαρμογές με βάση τον καολίνη. Ο ζεόλιθος έχει δείξει την ίδια αποτελεσματικότητα με άλλα προϊόντα που έχουν δοκιμαστεί στον έλεγχο της προσβολής, χωρίς να τροποποιεί οικοφυσιολογικές παραμέτρους όπως η φωτοσύνθεση, η διαπνοή και η στοματική αγωγιμότητα.
Οι εγγενείς ιδιότητες του ζεόλιθου, όπως η υψηλή ικανότητα ανταλλαγής κατιόντων, η αργή κατακράτηση νερού και η μηχανική επικάλυψη των φυτικών οργάνων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν επικερδώς σε διαφορετικές φάσεις της αλυσίδας εφοδιασμού ελιάς, καθιστώντας έτσι αυτές τις φάσεις πιο περιβαλλοντικά βιώσιμες.
Βιβλιογραφία: Annalisa Rotondi, Lucia Morrone, Matteo Mari – Institute for BioEconomy -CNR, Bologna
(V Εθνικό Συνέδριο Ελιάς και Λαδιού – Αλγκέρο)
